Nieuwbouwprijs Amsterdam

Nieuwbouwprijs 2021

Partners Nieuwbouwprijs

  • Amsterdam Woont
  • AT5
  • Bouwend Nederland
  • Gemeente Amsterdam
Stadsdeel Centrum
Opdrachtgever De Principaal
Architect Köther, Salman en Koedijk Architecten
Projectnaam Simon III
Aannemer Coen Hagedoorn Bouw

Simon III: genomineerd voor de Amsterdamse Nieuwbouwprijs 2007

Simon 3 is gesitueerd op de plaats van een voormalige parkeergarage in de Weteringbuurt. Deze buurt beslaat een deel van de restruimte tussen de grachtengordel en de voormalige vestingwerken aan de Singelgracht. Het gebied is verdeeld in smalle, langwerpige bouwblokken met smalle stadsstraten die evenwijdig aan de Prinsengracht en Weteringschans liggen. Vingboons ontwierp hier in de zeventiende eeuw aaneengesloten huizenblokken met een uniforme gevelindeling die aan de straat een doorlopende rechte daklijst hadden. Door latere verbouwingen is de aanvankelijk beoogde uniformiteit verloren gegaan. In plaats daarvan is een rijk geschakeerd en veelzijdig straatbeeld ontstaan, dat beheerst wordt door afwisselende bebouwing en is voorzien van woningen en kleinschalige bedrijfjes.

In verband met het zeer ondiepe bouwblok van gemiddeld 22 meter is voor Simon 3 gekozen voor één bouwvolume, dat zich uitstrekt van de Lijnbaansgracht tot aan de Fokke Simonszstraat. De diepe loftachtige woningen die hierdoor ontstaan zijn vaak van het split-leveltype en hebben grotendeels een verdiepingshoogte van zo’n vier meter. Alle woningen zijn georiënteerd op de Lijnbaansgracht, omdat dit de meest aantrekkelijke van de twee kanten vormt door uitzicht en lichtinval. De woningen worden ook ontsloten vanaf de Lijnbaansgracht: op de begane grond bevinden zich de sociale huurwoningen die direct vanaf de grachtzijde bereikbaar zijn; via een entreehal aan de gracht en een ‘watervaltrap’ zijn de grote koopwoningen op de verdiepingen bereikbaar die middels een corridor worden ontsloten. De woningen op de vierde verdieping kennen een galerijontsluiting.

In het woningontwerp is rekening gehouden met de uiteenlopende wensen van gebruikers. Zo kan de woonruimte aan twee kanten worden gesitueerd. Door de grote diepte ontstaat er bovendien in het midden flexibel inzetbare ruimte. De serre die als buitenruimte dient is geheel inpandig opgelost, waardoor deze ook als woonruimte kan worden benut of zelfs geheel kan worden verwijderd.

Het Parool over Simon III: Gezamenlijk gebouwd door koper en opdrachtgever

Nauwelijks bekend ligt aan een stil stukje Lijnbaansgracht een van de opmerkelijkste nieuwbouwprojecten van de stad. Simon III heet het blok, waarin vijftien on-Nederlandse lofts zijn gesitueerd. Nóg opmerkelijker: onderin dit uitgesproken luxe gebouw zitten vier socialehuurwoningen, aan de gracht, twee van zo’n negentig vierkante meter voor aan maandhuur van 620 euro, twee iets kleinere voor 530 euro per maand. Het was op die plek een rommeltje met wat garages, toen de gemeente in 1997 ontwikkelaar De Principaal vroeg er woningen te bouwen. Maar een eerste ontwerp strandde jammerlijk.

“Het voorzag in veel kleine woningen aan de Lijnbaansgracht en aan de Fokke Simonszstraat daarachter, met kleine tuintjes ertussen,” legt Rob de Waal (55) uit, projectleider bij De Principaal. “Dat bleek niet aantrekkelijk.” Daarom koos De Principaal met Köther en Salman Architecten voor zo’n beetje het tegenovergestelde: vijftien grote lofts over de volle diepte van 23 meter, waarvan tien met woonkamers van vier meter hoog en vijf met dakterrassen. “Onze doelgroep was duidelijk: creatieve binnenstadbewoners,” aldus De Waal, “geen gezinnen. De huurwoningen beneden hebben hun voordeuren aan de gracht, en de koopappartementen hun gezamenlijke entree ernaast.”

Een loft van honderd vierkante meter moest 390.000 euro kosten, die van honderdvijftig meter ging voor 525.000 euro weg. Een parkeerplek in de kelder kostte daarbovenop nog eens 82.500 euro. Geen geringe bedragen. Toch dreigde nog een strop, toen in 2002 de Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad met bezwaarprocedures tot aan de Raad van State toe de bouw zo’n tweeëneenhalf jaar wisten op te houden.
“Het werd precair,” vertelt De Waal. “De verkoopprijs was al vastgesteld, terwijl de bouwkosten intussen fors stegen en de markt ook danig verslechterde. Maar toen de lofts in 2005 opnieuw in de verkoop gingen, waren ze binnen twee maanden allemaal weg.”

De juryleden die Simon III in de top tien zetten, kunnen dat goed begrijpen. “Kippenvel!” vat René Berbee de eerste indruk samen.

“Deze uitstraling en afwerking kom je maar heel zelden tegen,” zegt Pablo Herrera. Ook Angela Desmet is onder de indruk, maar vindt dit soort woningen wel voor een heel specifieke doelgroep.

De bewoners zijn heel gelukkig met hun woning; hun rapportcijfer is een 9-. “Een prachtige, spannende indeling,” noteerden zij daarbij, “met veel licht en grote ramen. Een prachtig gebouw, mooi in de omgeving.”
“Ik voel me hier thuis,” vat Alexli van Linden Tol (54) samen. Zij trok in september vorig jaar in haar appartement, waarop zij vijf jaar eerder al had ingeschreven. “Ik woonde toen in gebouw Nescio aan de Sarphatistraat, een mooi gerestaureerd pand,” vertelt zij. “Maar daar zat ik tijdelijk in een huurwoning, ik wilde iets kopen.”

“Dat betekende veel speurwerk. Ik heb heel wat etages bekeken. Maar hier wist ik meteen: dit is een ruimte zoals ik die graag zou willen: een loft, geen deuren, industrieel.”

“Dit is toch mooi? Een leefruimte van 6,10 meter breed en vier meter hoog, met ramen tot de vloer. En het werd zo’n beetje casco opgeleverd. Je kon alle veranderingen doorvoeren die je wilde; opzichter Jan Schoo werkte in alles mee. Dat de koper samen bouwt met de opdrachtgever, dat hoort ook bij 2007.”

Je browser is verouderd!

Je gebruikt waarschijnlijk Internet Explorer of een verouderde versie van een andere browser. Met een verouderde browser kun je onze website helaas niet meer (goed) gebruiken.

Internet Explorer wordt inmiddels niet meer ondersteund. Als alternatief kan er gekozen worden voor de opvolger van deze browser, Microsoft Edge. Of je stapt over naar een andere browser, zoals Google Chrome.