Op het Westerdokseiland heeft JSA vier delen van het middenblok ontworpen. Het deel aan de IJzijde, respectievelijk zeven en elf lagen hoog, bevat 97 appartementen en 1.500 m2 bedrijfsruimte. Aan de Westerdokzijde zijn 36 appartementen in een toren gebouwd en twee woningen in een poortgebouw. Beide gebouwen zijn gemetseld in een leverkleurige handvormsteen. Aan de kadekant hebben de bewoners ruim uitzicht over het IJ. Het gebouw doet denken aan robuuste havengebouwen: gebouwen uit een stuk, met grote glazen vensters en een buitenkant van metselwerk die alle dichte geveldelen bekleedt.
Twee deelprojecten op Westerdokseiland zijn dit jaar voor de Nieuwbouwprijs genomineerd, en dit ontwerp van architect Jeroen Schipper is er één van. Hij ontwierp twee onderdelen van de VOC Cour, het middelsteblok van Westerdokseiland.
Martin van der Laan (40) staat te stralen voor ‘zijn’ VOC Cour, want als directeur van de bescheiden Ontwikkelings Maatschappij Apeldoorn (OMA) ishij verantwoordelijk voor dit prestigieuze project, zijn eerste in Amsterdam. “Mijn vader heeft in 1999 meegedaan aan de wedstrijd die was uitgeschreven om een visie te ontwikkelen voor het Westerdokseiland. Er waren zo’n 45 deelnemers, maar hij was één van de driewinnaars. Dat was het hoogtepunt van zijn loopbaan. Daarom is het zo droevig dat hij in 2006 is overleden, veel te jong.”
Van der Laan trok samen op met de aannemers Volker Wessels en Nijhuis en de woningcorporatie de Alliantie. “De kern van ons plan, legt hij uit, “was zoals we het in Apeldoorn gewend waren: grote binnenplaats, veel ruimte, royale balkons. En dan diverse typen woningen– koop, AMH-woningenmet een lage hypotheek, sociale huur, aangepaste woningen – niet in aparte gebouwen onderbrengen, maar door elkaar. De bewoners zijn allemaal mensen.”
Dat maakte het ontwerpen een ingewikkelde klus, vertelt Jeroen Schipper (44). “Het vergt veel afstemming, ook al omdat er meerdere architecten bij betrokken zijn.” Het mochten in dit havengebied allemaal stevig bouwblokken worden. Schipper: “Daarom hebben we voor deze bonkige, noeste vorm gekozen, met veel metselwerk, tot zelfs op de onderkanten van de balkons.” De bewoners waardeerden hun complex met een 8,1 gemiddeld. Hun eigen woningen gaven ze een hoger cijfer, maar het gebouw als geheel drukte het oordeel. De afwerking was duidelijk een minpunt.
Voor een koopwoning van 120 vierkantemeter moest 362.000 euro worden betaald, maar de jury was vooral zeer enthousiast over de sociale huurwoningen. “Je ervaart ruimte,” vindt Willemijn van Kempen, “en hebt een geweldig uitzicht op de binnenplaats.” Alleendeprijs van een parkeerplaats (275 euro per maand) noemt de jury buiten proportie.
Voor hun woning betalen Kim Weller en Elia Heesbeen (beiden 22) 519 euro huur, inclusief servicekosten. Het is voor allebei hun eerste huis; ze woonden nog bij hun ouders, maar waren (met een kind) dringend op zoek naar eigen woonruimte. “We zagen dit project op Woningnet,” vertelt Kim. “We reageerden meteen én kregen deze woning. We hadden helemaal nog geen hoog nummer, maar je moest ook een kind hebben om hiervoor in aanmerking te komen.” Ze zijn de koning te rijk. “Midden in het stad, maar toch met zo’n grote buitenruimte,” somt Elia op. “En dan de locatie, naast het Centraal Station.”
“Het is een heel hoge bouwdichtheid,” vat ontwikkelaar Van der Laan samen, “maar toch biedt het veel ruimte, licht en lucht.” Hij kijkt trots naar de glazen toegang tot de grote cour, waarop als eerbetoon de de naam van zijn vader is gegraveerd.
Ontvang actualiteiten over nieuwbouw in de regio direct in je mail
